Genoegens en twijfels

Het was vandaag weer boodschappendag. Deze keer reden we naar Sint-Truiden en terwijl we daar even in de stad rondliepen, vond ik het jammer dat we nooit meer een "terrasje doen". Ja, ik weet het, het is winter (maar er zijn verwarmde terrassen) maar de voornaamste reden is dat Roger helemaal geen alcohol meer drinkt als hij nog moet rijden, en dat we koffie, thee of water op café een beetje duur vinden voor wat het is. Als je vanaf volgend jaar ook niet meer mag roken of dampen op een caféterras, zal voor mij de lol er ook volledig af zijn!

Deze avond heb ik nog een rijke tajineschotel voor twee dagen klaargemaakt en na ons avondmaal, heb ik de kranten online doorgenomen. In "De andere krant" viel ik op dit heel interessante artikel. Waarin ik onder andere lees dat  "onder meer risico's voor zwangere vrouwen en patiënten met auto-immuunziekten waren niet onderzocht. Beide groepen moesten maar gewoon de proef op de som nemen". Ik herinner me dat een eerste arts mij daarvoor had gewaarschuwd maar dat later andere artsen, met wie ik te maken kreeg omwille van mijn polyartritis, beweerden dat die prik absoluut veilig was!

En nu is het tijd om te genieten van een "Maigret"! 

Kindjesdag

Een groot deel van deze "kindjesdag" werd exclusief aan Eva besteed. We pikten haar op terwijl ze van school naar huis liep, we werkten samen aan haar Frans en WO, en net toen Elena en Matthias binnenkwamen, reden Roger en ik Eva naar de dansles.

Elena en Matthias zouden even alleen zijn tot dochterlief rond 17 uur thuis zou komen. En wij reden naar de parking van het Heilig Hartinstituut, vanwaar we door de wirwar van weggetjes en pleintjes naar het danslokaal liepen. Dat lokaal bevindt zich in een kelder, waar Eva na een paar kusjes naartoe liep. Deze keer zouden Roger en ik blijven wachten tot het einde van de dansles. Dat deden we in de grote hal waar de trap naar de kelder en een trap naar een zwembad op de verdieping op uitkomen. Ik was bang dat het er koud zou zijn (en wilde daarom eerst terug naar de auto lopen) maar die hal was lichtjes verwarmd en met onze jas aan was de temperatuur er echt te doen. Daarbij, zoals Roger opperde: naar de auto lopen en terugkomen zou al te veel tijd gevergd hebben.

We zaten daar dus een uur te lezen (ik in een boek over Afrika en Roger in een boek van Ivo Hermans) tot iets over 18 uur Eva weer te voorschijn kwam.

In het duister liepen we terug naar de auto en toen voelde het heel koud aan. 'Mijn handen zijn bevroren', klaagde Eva.

"Thuis" was de tafel al gedekt en wachtte een heerlijk wokgerecht op ons. Matthias maar vooral Elena hadden veel te vertellen. Na het eten, bij nog een kopje koffie of thee, liet Elena me nog nieuwe zelf geschreven gedichtjes lezen, toonde dochterlief me nieuwe stofontwerpen en maakte Eva voor mij een kleurrijke bladwijzer.

Hulp van Hendrik

Deze avond nam Hendrik nog eens mijn computer vanop afstand over om mijn nieuwe back-upschijf in te stellen.

En… hij heeft dat verdwenen dagboek weer tevoorschijn getoverd!

Think Poets

Ik wist dat Debby (en ook Hendrik, al zou hij geen gedichten voordragen) vorige woensdag deelnam aan de poëzieavond "Think Poets" in hun buurt. Hoewel we welkom waren, zijn we er niet naartoe gegaan. Op een weekdag rijdt Roger immers helemaal niet graag naar het Antwerpse. 

Debby had me eerder al enkele van haar gedichten laten lezen en ik was oprecht onder de indruk. Ondertussen had ik vernomen dat de avond echt een succes was... maar deze avond wachtte mij nog een verrassing.

Nadat ik die bladzijden uit mijn dagboeken had gerecupereerd, zocht ik een beetje afleiding op YouTube, en wat wordt me daar plotseling voorgesteld? Filmpjes van Hendrik, waaronder dit waarin Debby voordraagt.

Zo was ik er toch een heel klein beetje bij, bedankt, Hendrik!

Stommiteit

Door een stommiteit (ik weet echt niet hoe ik het gedaan heb) ben ik vandaag een zestigtal overgetypte dagboekbladzijden kwijtgeraakt. Een ramp, was mijn eerste reactie, maar dankzij Gemini valt het gelukkig mee. Ruim de helft van die bladzijden was handmatig overgetypt, maar nu ik AI gebruik, gaat het allemaal veel sneller. Op anderhalf uur tijd heb ik al een volledige maand aan dagboeknotities gerecupereerd.

Over onze hersenen en ons bewustzijn

We hadden het erover met Maj deze middag: wordt ons bewustzijn voortgebracht door onze hersenen, of capteren onze hersenen een zelfstandig bewustzijn? Ik vertelde haar dat sommige wetenschappers beginnen te twijfelen, maar door mijn gebrek aan eruditie kon ik daar natuurlijk geen voorbeelden van geven.

Je zou bijna beginnen denken dat mijn pc mijn gedachten kan lezen! Deze avond laat wordt me toevallig (?) een filmpje voorgesteld waarin de mentalist Fabien Olicard het precies over dat debat heeft. Het is (opnieuw) in het Frans maar de Nederlandse ondertitels (die je kunt krijgen via de instellingen) zijn heel degelijk. 

Maj bezoeken

We gingen vandaag eindelijk nog eens op bezoek bij Maj. Het werd een heel aangenaam, blij en warm weerzien. We hadden elkaar veel te vertellen en genoten samen van een paar biertjes in de cafetaria (die “Grand Café” heet).

Opnieuw viel me op hoe aangenaam dat rusthuis is, zeker in vergelijking met de twee andere rusthuizen die ik regelmatig bezoek of bezocht. Maj woont niet meer op de grote kamer die ze deelde met haar echtgenoot Charlie zaliger, maar haar nieuwe stek is al even ruim, persoonlijk en gezellig ingericht, met een zithoek en een goed gevuld boekenrek. Net zoals bij Nany (bij mijn schoonzus mis ik dat) zijn er overal zithoekjes waar mensen samen zitten te keuvelen. De algemene sfeer is heel warm, bijna huiselijk zelfs. Je voelt dat bewoners en bezoekers elkaar meestal kennen. De “Grand Café”, de cafetaria, is bijzonder aangenaam. En Maj zegt dat het eten ook meevalt.

Zonder auto is dit rusthuis echter bijzonder moeilijk te bereiken vanuit Antwerpen of Leuven. Jammer, want als ik een “eindstation” mocht kiezen, zou dit mijn voorkeur genieten. Alleen zouden we Hendrik en Zeger waarschijnlijk bijna nooit meer ontmoeten als we daar woonden.